HJIM

Geleende huizen

Veel mensen vertrouwden mij volledig. Ze gaven mij de sleutel van hun huis en lieten mij mijn gang gaan, terwijl zij zelf niet thuis waren.
Pas toen ik mezelf fotografeerde in de huizen van onbekenden, ontdekte ik dat volledige vrijheid misschien niet bestaat. Na ons lichaam is een huis vaak het meest persoonlijke wat we bezitten. Hoewel de bewoners afwezig waren, voelde ik hun aanwezigheid overal. Mijn zelfportretten werden onvermijdelijk gevormd door hun omgeving; in die zin weerspiegelden ze niet alleen mij, maar ook de bewoners.
Ik dacht dat ik een vrije geest in een vrij lichaam was. Deze serie ‘A house is not a home’ liet mij zien hoe sterk een omgeving ons beïnvloedt, zelfs wanneer niemand aanwezig is. Dat was een confronterende ontdekking.

Would you hand the keys to your home to a stranger with a camera?

Borrowed homes

Many people placed their complete trust in me. They handed me the keys to their homes and gave me free rein while they were away.
It was only when I began photographing myself in the homes of strangers that I discovered complete freedom may not exist. After our bodies, a home is often the most personal thing we possess. Although the owners were absent, […]

Zelfportret uit het tijdperk vóór AI.
Voor mij is het nog steeds een sport om elke foto te laten slagen, zonder AI, al zie ik ook de voordelen (én nadelen!) ervan. 

Ben je benieuwd naar mijn fotografie en de verhalen achter mijn werk? Volg me op Substack: @lilithself. Daar deel ik persoonlijke verhalen, fotografie en een kijkje achter de schermen van mijn werk. Een deel van de content is voor iedereen toegankelijk; daarnaast deel ik met mijn betalende abonnees af en toe exclusieve foto’s en extra materiaal.
Fijn als je me daar volgt.
Mijn meest recente post vind je hier: https://lilithself.substack.com/p/lonesome-hotel-04-every-hotel-room

Fragment uit de tekst:
Lonesome hotel #04 – Every hotel room is a stage

Zo voelt het tenminste.

Niet omdat er publiek is of omdat ik een rol speel. Juist het tegenovergestelde. In de eenzaamheid van een hotelkamer ben ik volledig op mezelf, op mijn binnenwereld, aangewezen en ontmoet ik al mijn kanten.

Voor mijn zelfportretten gebruik ik vaak wat er in de kamer aanwezig is. Een stoffige bedsprei wordt een mantel. Gooi ik haar van me af, dan ben ik een verleider. Houd ik haar voor mijn lichaam, dan ben ik een toreador. Vuile vitrage verandert in vleugels, waardoor ik me vrij voel terwijl ik als een danser over de vensterbank balanceer. Ik kan alles zijn wat ik wil binnen […]

Vandaag is het zes jaar geleden dat mijn vader, Martien van Gasteren, overleed.

In 2020 schreef ik: ‘Vanochtend belde een verzorgster van Sevenheym om te laten weten dat ik bij mijn vader op bezoek mocht. Papa had goede zin en verheugde zich op mijn komst. Net voordat ik arriveerde, is hij overleden. Geen corona. Wel een volledig afgerond leven. Deze foto maakte ik op 4 juni 2020.’

De afgelopen jaren heb ik vaker over mijn vader geschreven. Tot mijn vreugde reageren daar vaak veel mensen op. Sommigen herkennen iets van de liefde tussen ouder en kind. Anderen vertellen dat ze zo’n band met hun vader of moeder hebben gehad. Of juist dat ze die hebben gemist.

Steeds vaker denk ik daarom aan een boek met foto’s en teksten over mijn vader. Over zijn passies, zijn leven en de dingen die hem bezighielden. Al toen hij nog leefde, was ik van plan zo’n boek te maken. Op mijn verzoek schreef hij daarvoor zelfs enkele teksten.
Niet omdat hij beroemd was of een uitzonderlijk leven leidde, maar omdat hij in zijn eenvoud en wijsheid velen wist te raken. En omdat zijn verhaal uiteindelijk iets vertelt over liefde, ouder worden, afscheid nemen en herinneringen.

Zo’n boek maken brengt […]

Indrukwekkende avond in Theater Peeriscoop Gorinchem

Een selectie uit de tentoonstelling Silent Scream was onlangs te zien in Theater Peeriscoop in Gorinchem. Het werd een avond vol ontmoeting, openheid en gesprekken over een onderwerp waar nog te vaak over wordt gezwegen: seksueel misbruik.

Ook De Stad Gorinchem besteedde aandacht aan de bijeenkomst. Een van de geportretteerden, Vicky Bergman, verwoordde treffend waarom dit project zo belangrijk is: “Ik voel me dankbaar dat mijn eigen verhaal onderdeel mag zijn van deze tentoonstelling. Niet omdat het verleden centraal moet staan, maar omdat zichtbaar maken kan bijdragen aan erkenning, bewustwording en herstel.”

Juist die bewustwording stond centraal tijdens de avond. Het nagesprek maakte opnieuw duidelijk hoe belangrijk het is om jongeren te bereiken. Op scholen, in opleidingen en in de samenleving als geheel. Seksueel misbruik is geen onderwerp waar we van weg mogen kijken. Door kennis te delen en open gesprekken kunnen we bijdragen aan een veiligere omgeving voor iedereen.

Vanuit die overtuiging heeft het Vista College, samen met mij, een lessenserie ontwikkeld op basis van de interviews en foto’s uit Silent Scream. Deze lessenserie biedt handvatten om […]

Om wat meer balans te brengen in mijn leven en werk, heb ik mijn innerlijke Lilith weer meer ruimte gegeven. Vijftien jaar lang was dat mijn kunstenaarsnaam. Nu, na een intermezzo van ongeveer vijf jaar, is ze terug.

Via mijn Substack @lilithself deel ik verhalen, foto’s, gedachten en observaties die niet altijd op mijn andere sociale media verschijnen. Altijd persoonlijk, soms rauw, soms licht. Maar altijd vanuit dezelfde drijfveren: creëren, inspireren en communiceren.

Veel van wat ik maak verschijnt online (al is het in het echt natuurlijk nog mooier). Ik breng graag het soms niet zo eenvoudige gesprek op gang over zaken die vanzelfsprekend lijken, maar dat vaak niet zijn.

Kunst ontstaat meestal in een soort vacuüm. Daarna moet ze de wijde wereld in. Daarom kun je je op Substack gratis abonneren, maar ook kiezen voor een betaald abonnement. Daarmee krijg je toegang tot extra content én help je mee om mijn werk mogelijk te maken.

Als je plezier, herkenning, troost of inspiratie vindt in mijn verhalen, foto’s en zelfportretten, nodig ik je van harte uit om mee te lezen/kijken. Met een betaald abonnement steun je niet alleen mijn werk, maar creëer je ook ruimte voor nieuwe verhalen, foto’s en gesprekken.

Want […]

Op 28 juni a.s. is er van alles te beleven in Schiedam tijdens Gluren bij de Buren. Bij Galerie Jabelle kun je onder meer mijn werk bewonderen als onderdeel van de expositie Wallflowers & Wild Women.
Oordeel zelf tot welke categorie(ën) mijn zelfportretten behoren.
Voor velen blijft natuurlijk de belangrijkste vraag: wat staat het mooist boven de bank?

Vaderdag

Ooit waren mijn vader en ik begonnen aan een documentaire over zijn leven. Niet met een camera die uren draaide, maar met foto’s. Beelden van wie hij was, van wat hem bezighield, van de jaren die achter hem lagen en de verhalen die nog verteld moesten worden.

Dat project is nooit geworden wat het had kunnen zijn. Iemand gooide roet in het eten. Tot op de dag van vandaag weet ik niet precies waar dat ‘roet’ vandaan kwam. Misschien begreep diegene de band tussen mijn vader en mij niet. Misschien dacht diegene zelfs mijn vader te moeten beschermen. Waartegen, weet ik nog steeds niet.

Wat ik wel weet, is dat mijn vader tot de laatste dag van zijn leven heel goed wist wat hij deed. Zijn verstand was scherp, zijn geheugen betrouwbaar en bovenal beschikte hij over een schat aan levenswijsheid. Hij was niet iemand die zich liet meeslepen door anderen.

Juist daarom was ik verdrietig dat hij zich op een gegeven moment minder vrij voelde om onbevangen met mij samen te werken. Alsof er twijfel was gezaaid die eerder niet bestond.

En toch bleef het vertrouwen tussen ons bestaan, want op een dag zei hij zomaar: “Wordt het niet weer eens tijd dat […]

Nog steeds wordt kunst door sommigen, ook in de politiek, weggezet als een hobby. Maar kunst is werk. Achter een foto, schilderij, film, boek of beeld schuilen vaak jaren van onderzoek, denken, maken, produceren, reizen, exposeren en investeren.
Kunst helpt ons de wereld te begrijpen, vragen te stellen, gebeurtenissen vast te leggen en verhalen door te geven. Net als wetenschap draagt kunst bij aan hoe we naar onszelf en onze samenleving kijken. En niet zelden vormt zij een waardevolle bron voor de geschiedschrijving.
Koop een kunstwerk vooral omdat je ervoor valt. Omdat het iets met je doet. Maar weet ook dat je met een aankoop een kunstenaar ondersteunt om nieuw werk te blijven maken. Die twee hoeven elkaar niet uit te sluiten.
Daarom hoeft er ook niet over de prijs onderhandeld te worden. Over de prijsstelling is doorgaans net zo zorgvuldig nagedacht als over het werk zelf.
Vanaf zaterdag 20 juni a.s. is mijn werk te zien bij Galerie Jabelle in Schiedam. Van harte welkom.

Wallflowers & Wild Women
Met werk van:
Jacques Tange
Henriëtte van Gasteren
Robert van der Kroft
Nizaac Vallego
Rob van ’t Hof
Berry van Galen
Marjon Merckelbach
Van schilderkunst en illustratie tot fotografie en beeldende verhalen: iedere […]

Gisterenavond in Theater Peeriscoop was indrukwekkend, intens en voor velen emotioneel.
De avond stond in het teken van Ode aan mijn moeders pijn van Sofie Edelbroek, een aangrijpend verhaal over seksueel geweld, femicide en intergenerationeel trauma. Kunst, muziek, dans en poëzie kwamen samen rond thema’s die niet genegeerd mogen worden.

Voor mij sloot Silent Scream daar naadloos op aan. Sofies film is een ode aan een moeder. Mijn dochter Krissi schreef na haar verkrachting een tekst met de titel Silent Screams. Die woorden bleven jarenlang bij me. Uit mijn gevoelens van liefde en onmacht als moeder ontstond uiteindelijk Silent Scream: een reizende tentoonstelling en een boek over seksueel misbruik. Een project dat ruimte wil maken voor verhalen die vaak ongehoord blijven en wil bijdragen aan het doorbreken van het taboe op praten over seksueel misbruik.
Wat mij ook raakte, was de betrokkenheid in Gorinchem. Veel gemeenten en organisaties door heel Nederland zouden een voorbeeld mogen nemen aan de manier waarop hier aandacht wordt gegeven aan moeilijke maar noodzakelijke gesprekken. Juist door kunst en ontmoeting ontstaat ruimte voor echte gesprekken; en daarmee ook voor erkenning, verbinding en verwerking van trauma.

Dank aan iedereen die aanwezig […]