Mothersday
Gisteren was Moederdag. Een uitvinding op de kalender, deels commercieel, deels oprecht uit liefde en dankbaarheid.
Op zo’n dag denk ik aan mijn eigen moeder. Ze is er al lang niet meer, en eerlijk gezegd heb ik haar nooit echt goed mogen leren kennen. Dat is een gemis in een vreemde vorm: niet alleen het verlies van iets wat was, maar van wat had kunnen zijn.
En ik denk aan mijn kinderen. Aan de tijd dat ze nog gewoon om me heen waren. Dat knuffelen en vasthouden iets vanzelfsprekends was, geen agenda, geen planning. Nu weet ik dat uitvliegen normaal is, zelfs goed, maar weten en voelen zijn twee verschillende dingen.
Vanochtend zei iemand tegen me: ‘the youth is wasted on the young’, en dat je dat pas begrijpt als je zelf niet meer jong bent. Ik snap wat hij bedoelde. Maar ik zou het woord ‘wasted’ willen omruilen voor iets anders. Die tijd was niet verspild. Die tijd was goed besteed. Dat weet ik, omdat mijn kinderen gisteren geen moment konden bedenken waarop ik onredelijk was geweest. Streng, ja, één keer: ze mochten niet alleen in het donker naar huis fietsen. Al wist ik natuurlijk allang dat het toch weleens gebeurde. Want […]

