Blog

Zondag 15 april om 15.00 u opent mijn expo ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ bij Grand Cafe Staccato​ in Tegelen. Iedereen is van harte welkom. Zelf ben ik die dag natuurlijk aanwezig. Mocht je een gesigneerd boek willen kopen dan kan dat (pinnen niet mogelijk). De foto’s blijven te zien tot ca. begin juli 2018.

Waiting on the bus, 2010 (self-portrait)

Vraag: Vanaf 15 april exposeer je bij Grand café Staccato in Tegelen. Veel mensen zullen zich afvragen waarom juist daar?
Lilith: Vind je dat vreemd omdat je grotere exposities van me gewend bent in musea en galerieën wereldwijd? Dat kan ik me voorstellen. In 2009 hield ik mijn eerste expositie van zelfportretten bij Staccato. Ik twijfelde of ik het zou doen toen ik ervoor werd gevraagd. Museum van Bommel van Dam (Venlo) kwam net in die tijd in aanraking met mijn werk en heeft deze expositie gesteund. Dat voelde goed. Uit nostalgische overwegingen en loyaliteit naar Theo Anema –eigenaar- exposeer ik nu weer daar. Mensen die goed voor me zijn (geweest) vergeet ik niet, dus toen hij me vroeg zei ik opnieuw: ‘Ja.’ Wat ik heel belangrijk vind is dat kunst benaderbaar moet zijn. Sommige mensen vinden de drempel van museum of galerie te hoog. Daarom exposeer ik vaker in openbare ruimten.

Vraag: Wat bedoel je met de titel: ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.’
Lilith: Klinkt als een kinderspelletje, of niet? (Ze lacht.) De titel die ik in eerste instantie in mijn hoofd had is: ‘Appeltje, eitje… knor’.

Vraag: Leg uit!
Lilith: Iedereen kijkt vanuit zijn eigen beleving en dus met zijn eigen achtergrond naar kunst. Kinderen kijken meestal onbevangen naar mijn werk. Ze moeten er vaak om lachen. Op de zelfportretten die nu al ruim een week bij Staccato buiten hangen sta ik natuurlijk zelf. Op de ene met appels (voor mijn kruis), op de andere met gebakken eieren (op mijn borsten) en op de derde met een varkenshoofd (naast me op tafel). Oftewel: Appeltje, eitje… knor’. Iedereen ziet wat die wil zien. En dat is wat Theo en ik met deze tentoonstelling beogen. We willen graag meer diepgang in kroegpraat brengen. Door mensen met mijn kunst te confronteren – terwijl ze er misschien niet op voorbereid zijn – krijg je ineens andere gesprekken. De een kijkt naar mijn lichaam, naar die ene blote tepel, maar de ander ziet misschien het varkenshoofd en legt de link tussen dieren- en mensenvlees en vraagt zich af wat ik daarmee bedoel. Er zullen ongetwijfeld voor- en tegenstanders van mijn werk zijn, waardoor heel interessante gesprekken kunnen ontstaan. Althans, dat hopen we.

Vraag: Welk soort reacties krijg je op jouw foto’s?
Ik heb al vaker de grap gehoord: ‘Dat heeft niet veel om het lijf’, waarbij ze dus verwijzen naar mijn blote lichaam, maar weet je dat ik op meer van mijn zelfportretten mét kleding dan zonder kleding sta afgebeeld? Dus die opmerking zegt wat mij betreft alles over degene die hem maakt, de beschouwer. Over zijn remmingen, over zijn openheid enzovoorts. In mijn zelfportretten zit niet alleen humor waar men het regelmatig over heeft, maar vaak slechts een suggestie van bloot en dat is mijn spel met de kijker. Ik wil provoceren, prikkelen, en zodoende proberen mensen te laten nadenken over zaken die vanzelfsprekend lijken, maar die het vaak niet zijn. Ik vind dat kunst iets moet losmaken bij mensen en daarvoor mag het best schuren.

Maarre…. ik krijg veel lof, voornamelijk van vrouwen, terwijl vaak wordt gedacht dat ik met mijn zelfportretten een mannelijke doelgroep in het hoofd heb. Niets is minder waar. Ik werk vanuit mijn vrouwelijkheid, want ik ben nu eenmaal een vrouw. Veel vrouwen bewonderen mij om mijn moed. Dat schrijven ze naar mij. Ze zouden zelf ook wel een statement willen maken, maar durven dat niet en zijn dus blij dat een collega-vrouw dit voor hen doet. Zelf zie ik het niet als een kwestie van moed. Ik doe gewoon mijn ding, in mijn eentje, niemand die zegt wat ik moet doen, niemand die toekijkt. Ik heb alle vrijheid.

Vraag: Dus je werkt alleen. Is dat moeilijk?
Lilith: In het begin werd ik boos als men veronderstelde dat ik mijn zelfportretten niet zelf had gemaakt. Dat ik hulp gehad zou hebben. Later heb ik dat in mijn hoofd weten om te draaien, waardoor de uitgesproken twijfel eigenlijk een heel groot compliment werd. Mensen vonden mijn foto’s zó goed dat ze zich niet konden voorstellen dat ik alles alleen deed. Idee, achtergrond, attributen, licht, make-up, styling…. alles doe ik zelf tot en met de druk op de knop van de afstandsbediening. Het zouden voor mij geen zelfportretten zijn als iemand anders dan ikzelf de camera bediende.

Vraag: Zou je met een model eenzelfde resultaat kunnen bereiken?
Ik schreef afgelopen week een blog op mijn website met de titel ‘Voor mij geen Hashtag-MeToo. Ik ben vrij.’ Voor mij is het essentieel dat ik zelf de regie heb, dat ikzelf op de foto sta want ik vertel mijn levensverhaal. Mijn zelfportretten zijn mijn dagboek. Ik zou niet weten hoe ik mijn emoties aan een model zou kunnen overbrengen waardoor ze kan uitdrukken wat ik bedoel.  Ik heb van alles meegemaakt in dit leven. Misbruik. Op diverse manieren. Zeer ernstig zelfs. Ik ben geen weerloos slachtoffer, want mijn fotografie is mijn antwoord, mijn revanche. Als een fotograaf zou voorstellen: ‘Zeg, ga eens liggen op tafel met een varkenskop naast je,’ dan zou ik hem de middelvinger geven. Nu ik alles in mijn eentje doe kruip ik ontelbare keren op en af de tafel om op het display van de camera te controleren wat ik heb gedaan. Voor mezelf span ik mijn kuiten extra aan, zodat ik daarna twee dagen lang met kramp rond loop. Voor mezelf druk ik mijn heupen iets meer omhoog. Voor mezelf leg ik mijn vingers verleidelijk net niet in mijn kruis. Ik ben een vrije geest in een vrij lichaam, ook al probeert men soms ongevraagd en ongewenst beslag op mij te leggen.

Voor mij geen hashtag-MeToo. Zelfportretten. Autonomie. Ik loop geen gevaar, want ik heb de regie over mijn leven en daardoor over mijn kunst. Ik ben vrij.

Geheel in stijl met Pasen is mijn zelfportret ‘Sunny Side Up’ nu al te zien langs de weg (Grotestraat 82) bij Grand Cafe Staccato in Tegelen. Zelfs als het café gesloten is. Mooie paasdagen gewenst! (Opening expo ‘Ik zie, ik zie wat jij niet ziet’ zondag 15 april a.s. om 15.00 uur).

Kennen jullie mijn donatepagina al? Met één druk op de knop kun je via paypal een donatie doen (thee, wodka, pizza of meer) om mij als kunstenaar te steunen in mijn werk en dus automatisch in mijn levensonderhoud. Zodat ik je regelmatig kan blijven verrassen met mooie plaatjes en praatjes. https://hjimvangasteren.eu/make-my-day/
Is paypal te ingewikkeld? Mijn bankrekeningnummer staat er ook bij. Veel dank!

Er is nog ruimte om in te schrijven voor mijn dagboeken van april en mei 2018. Sommige ‘opdrachtgevers’ vinden het een briljant idee en kopen er twee! Ik zou mijn dagboek ‘In bed met Lilith’ kunnen noemen, maar dat vind ik weinig origineel. Het geeft wel aan hoe dicht ik een opdrachtgever op mijn huid laat komen. Ik maak een uniek dagboek bestaande uit zelfportretten, selfies en teksten. Ik deel al mijn emoties in woord en beeld. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 185 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Inmiddels zijn de maanden september/oktober/november/december 2017 en januari/februari/maart 2018 vergeven. Zo werk ik naar het salaris van Jan Modaal toe. Het aprildagboek kost euro 2.250,– inc. 6% btw. Mocht je willen intekenen voor het dagboek van april 2018 schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu Als je nu al durft in te tekenen voor mei krijg je het voor dezelfde prijs € 2.250,– inc. 6% btw. Wacht niet te lang, want ze worden telkens een beetje duurder. Bedenk dat je iets unieks van me koopt, dat de tand des tijds zeker zal doorstaan en steeds exclusiever wordt. Maar bedenk ook dat je een hardwerkende kunstenaar helpt in zijn levensonderhoud te voorzien.

Ik kan natuurlijk bijna oneindig blijven doorgaan met mijn zelfportretten op postzegels. Dit is voorlopig echter de laatste. ‘Bunny in the tub’. Ook leuk op een verjaardagskaart voor een jarig kindje. Die peuk in mijn mond valt bijna niet op 😉 
Een vel van 10 postzegels (nr 1) met daarop mijn zelfportret ‘Bunny in the tub’: € 29,50 (inc. verzending binnen Nederland). Ik kan het aan de voor-/achterzijde signeren als je dat graag hebt. 
Vind dat je dat nog niet genoeg dan kun je dit vel postzegels complementeren met een originele door mij gesigneerde afdruk van ‘Bunny in the tub’ afm. 18×27 cm afgedrukt op mooi fotopapier voor een totaalbedrag van € 295,– (inc. verzending binnen Nederland).
Zo’n vel ziet ook goed uit in een lijstje aan de wand.
Mail naar: info@hjimvangasteren.eu

Had ik al verteld dat je kunt intekenen voor mijn aprildagboek? Maart is inmiddels al een tijdje verkocht. Sommige ‘opdrachtgevers’ vinden het een briljant idee en kopen er twee! Ik maak dan een uniek dagboek voor je en maak jou een maand lang deelgenoot van mijn belevenissen, emoties en gedachten. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten, selfies en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 185 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Inmiddels zijn de maanden september/oktober/november/december 2017 en januari/februari/maart 2018 vergeven. Zo werk ik naar het salaris van Jan Modaal toe. Het aprildagboek kost euro 2.250,– inc. 6% btw. Mocht je willen intekenen voor het dagboek van april 2018 schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu

Enne… vandaag internationale vrouwendag hè? Ik probeer te bedenken wat ik erover kan posten op sociale media want eigenlijk is het zoiets belachelijks. Tuurlijk moeten we opkomen voor onze rechten, want gelijkheid tussen mannen- en vrouwenrechten is soms ver te zoeken. Maar zijn die andere 364 dagen van het jaar dan mannendagen?

En waarom is het überhaupt nodig dat we moeten opkomen voor onze rechten? Waarom zijn we achtergesteld? En zwarten en homo’s etc. ook. Waar komt die waanzin vandaan? Welke blanke mannelijke lul (bestaan er vrouwelijke?) heeft dit bedacht? Of zijn vrouwen zelf verantwoordelijk? Hebben ze zich in een ondergeschikte positie laten manoeuvreren, omdat ze van nature vaak pleasers en gedienstig zijn? Nee, dat kan toch haast niet?

Internationale vrouwendag – wat moet ik ermee?

Wikipedia: Vandaag de dag is de oorspronkelijke waarde van de internationale vrouwendag min of meer verloren gegaan. Wel worden er nog steeds congressen, manifestaties en lezingen gehouden om de problemen van vrouwen aan de kaak te stellen, maar hoewel er vrouwenorganisaties zijn die blijven proberen de publieke opinie ontvankelijk te maken over verschillende problemen met betrekking tot de vrouw, wordt de dag voornamelijk gebruikt om geld te verdienen. In restaurants zijn er speciale vrouwenmenu’s, in discotheken zijn er themafeesten speciaal voor vrouwen en elke straatverkoper verkoopt op 8 maart mimosa’s. Mannen geven deze bloem aan hun vrouwen en moeders, maar nemen verder nauwelijks deel aan deze dag. Internationale vrouwendag wordt beschouwd als een gelegenheid om zonder het gezin een avond uit te gaan met vrouwelijke collega’s of vriendinnen.

Uit mijn serie zelfportretten: ‘Woman is the pig of the world’

…in augustus 2006. Nu verkrijgbaar als postzegel. Voor degenen die graag ouderwets aan postzegels likken of filatelisten met een goede smaak. Of gewoon voor iedereen die brieven binnen Nederland verzendt.
Een vel van 10 postzegels (nr 1) met daarop mijn zelfportret ‘Tubbing’: € 29,50 (inc. verzending binnen Nederland). Ik kan het aan de achterzijde signeren als je dat graag hebt. 
Vind dat je dat nog niet genoeg dan kun je dit vel postzegels complementeren met een originele door mij gesigneerde afdruk van ‘Tubbing’ afm. 18×27 cm afgedrukt op mooi fotopapier voor een totaalbedrag van € 295,– (inc. verzending binnen Nederland).
Mail naar: info@hjimvangasteren.eu

De overhandiging van mijn dagboeken is telkens een spannend moment: voor gever en nemer.
Voor wie mag ik een dagboek maken? Intekenen kan voor elke maand van dit jaar, behalve die voorbij zijn natuurlijk. Ik maak dan een uniek dagboek voor je en maak jou een maand lang deelgenoot van mijn belevenissen, emoties en gedachten. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten, selfies en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 185 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Deze week kost elk dagboek euro 2.150,– inc. 6% btw, maar ze worden duurder want ik werk naar het maandsalaris van Jan Modaal toe. Mocht je willen intekenen schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu 
Dankjewel Jimena Rico voor jouw vertrouwen in mijn werk.

Voor filatelisten met een goede smaak. Of gewoon voor iedereen die brieven binnen Nederland verzendt. Of als je op de envelop al een statement wilt maken.
Een vel van 10 postzegels (nr 1) met daarop mijn zelfportret ‘..CK The teacher’: € 29,50 (inc. verzending binnen Nederland). Ik kan het aan de achterzijde signeren als je dat graag hebt. 
Vind dat je dat nog niet genoeg dan kun je dit vel postzegels complementeren met een originele door mij gesigneerde afdruk van ‘..CK The teacher’ afm. 18×27 cm afgedrukt op mooi fotopapier voor een totaalbedrag van € 295,– (inc. verzending binnen Nederland).
Mail naar: info@hjimvangasteren.eu

Voor degenen die graag ouderwets aan postzegels likken of filatelisten met een goede smaak. Of gewoon voor iedereen die brieven binnen Nederland verzendt.
Een vel van 10 postzegels (nr 1) met daarop mijn zelfportret ‘The President’s wife’: € 29,50 (inc. verzending binnen Nederland). Ik kan het aan de achterzijde signeren als je dat graag hebt. 
Vind dat je dat nog niet genoeg dan kun je dit vel postzegels complementeren met een originele door mij gesigneerde afdruk van ‘The President’s wife’ afm. 19×19 cm afgedrukt op mooi fotopapier voor een totaalbedrag van € 295,– (inc. verzending binnen Nederland).
Mail naar: info@hjimvangasteren.eu

Voor wie mag ik mijn maartdagboek maken? Ik maak dan een uniek dagboek voor je en maak jou een maand lang deelgenoot van mijn belevenissen, emoties en gedachten. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten, selfies en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 200 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Inmiddels zijn de maanden september/oktober/november/december 2017 en januari/februari 2018 vergeven. Zo werk ik naar het salaris van Jan Modaal toe. Het maartdagboek kost euro 2.150,– inc. 6% btw. Mocht je willen intekenen voor het dagboek van maart 2018 schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu Ik kan morgen voor je starten!

Voor wie mag ik mijn maartdagboek maken? Ik maak dan een uniek dagboek voor je. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten, selfies en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 200 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Inmiddels zijn de maanden september/oktober/november/december 2017 en januari/februari 2018 vergeven. Zo werk ik naar het salaris van Jan Modaal toe. Het maartdagboek kost euro 2.150,– inc. 6% btw. Mocht je willen intekenen voor het dagboek van maart 2018 schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu
Dankjewel Mark van Dongen voor het vertrouwen dat je keer op keer in mijn werk toont. Dankzij mensen zoals jij kan een kunstenaar blijven leven én doen waar die goed in is.

Overdracht decemberdagboek (special edition) aan Mark van Dongen

Ik ontwaakte uit een droom met een heel naar gevoel vanochtend. Ik kon me de droom niet herinneren, maar zocht naar een geruststellende hand op mijn lichaam. Een liefhebbende aanraking kan me ontroeren.

Ja! In februari a.s. kan ik weer de hypotheek betalen en naar Lidl. Dankjewel februaridagboekopdrachtgever!
Mocht je willen intekenen voor het dagboek van maart 2018 schroom niet en mail naar: info@hjimvangasteren.eu
Ik maak dan een uniek dagboek voor je. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten, selfies en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal ca. 200 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.
Hoeveel ‘salaris’ vraag ik? Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum ‘maandloon’ en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Als je me een beetje kent weet je dat ik meer dan 40 uur per week eraan zal werken. Inmiddels zijn de maanden september/oktober/november/december 2017 en januari/februari 2018 vergeven. Zo werk ik naar het salaris van Jan Modaal toe. Het maartdagboek kost euro 2.150,– inc. 6% btw.

Naarmate de maand vordert groeit het decemberdagboek. Voor wie mag ik een januaridagboek maken? Lees de (financiële) voorwaarden hier : 
Voor wie zal ik een maand exclusief werken – januari  2018?

Voor wie zal ik een maand exclusief werken?
Dat vroeg ik een tijdje geleden. Ik maak dan een uniek dagboek voor je. Speciaal voor jou maak ik zelfportretten (dus foto’s van mezelf, niet van jou), selfies, foto’s en schrijf teksten. Foto’s met mijn Nikon camera alsook met mijn Lumia telefoon. Van dit dagboek zal slechts één exemplaar verschijnen. De foto’s worden afgedrukt op mooi fotopapier, afm. 13×18 cm. De teksten schrijf ik met de hand. In totaal 200 pagina’s. Het boek wordt vanzelfsprekend gesigneerd.

Hoeveel salaris vraag ik?
Het eerste dagboek maakte ik tegen minimum maandloon en wel een bedrag van € 1.565,40, inc. btw. Inmiddels zijn de maanden september t/m december 2017 vergeven. Zo werk ik gestaag naar het salaris van Jan Modaal toe.

Heb je belangstelling voor het januari-2018-dagboek en wil jij mijn beschermheer voor januari 2018 worden voor een prijs van
€ 2.018,– (inc. btw) dan mail me voor meer details: info@hjimvangasteren.eu

Lees hieronder de quote uit ‘Het geheime leven van kleuren’ door Kassia St Clair dan begrijp je waarom elk van mijn dagboeken zo bijzonder en onvervangbaar is.
Quote: “Voordat Johannes Gutenberg rond 1440 de boekdrukkunst uitvond, waren boeken voorbehouden aan de edelen, de geestelijkheid en enkele anderen, zoals klerken die moesten kunnen lezen om hun werk te kunnen doen. Boeken waren ook duur. Manuscripten werden met de hand gemaakt – het Latijnse manu betekent ‘hand’, scriptus ‘geschreven’- meestal in opdracht van een machtige beschermheer die er zijn of haar vroomheid en status mee wilde tonen. Elk boek vertegenwoordigde honderden uren werk en was uniek, van de dierenhuiden waarmee de perkamenten bladzijden waren gemaakt en de pigmenten die voor de verluchting werden gebruikt, tot het handschrift van de schrijvers.”

Raad dan wat ik aan het doen ben op deze foto. Meerdere antwoorden zijn mogelijk. 
Er is één prijs! Een gesigneerde afdruk van dit drieluik in klein formaat.
Trekkingsdatum: Hmm… eind deze week of zo?
Deze quiz bedacht ik nadat mijn tante zei dat ze op facebook geen like bij een van mijn zelfportretten van vorige week kon geven omdat ze geen flauw idee had waarmee ik bezig was (ik genoot gewoon van mijn nieuwe beddengoed, maar dit terzijde). 
Kom maar op met jullie suggesties!