Blog

Ik ben een mislukt gepocheerd ei.
Dat was nooit het plan.

Als vers gelegd ei koesterde ik bescheiden ambities. Een subtiel gestold eiwit, een dooier die precies op tijd uitloopt, een kort maar betekenisvol bestaan op een snee versgebakken zuurdesembrood. Daarna zou ik, zonder veel ophef, verantwoordelijk zijn voor een klein moment van geluk van de fijnproever die mij bestelde. Ergens onderweg verloor iemand de controle over de pan en eindigde ik als een hardgekookte teleurstelling met een marketingprobleem.

Toch bleek ik een onverwacht talent te bezitten.
Ik genereer betrokkenheid.
Ik word gefotografeerd, besproken en gedeeld.
Mensen verenigen zich rondom mijn mislukking.
Ze herkennen iets.

Sommigen reageren alsof hun vertrouwen in de horeca definitief is geschonden. Anderen leveren fotografisch bewijsmateriaal aan van mijn soortgenoten. Er blijken er verrassend veel van ons te zijn.

Ik verbind.
Niet slecht voor een ei.

Later bedacht ik dat ik misschien niet populair ben omdat ik een mislukt ei ben, maar omdat ik een teleurstelling ben.
Niet een grote, existentiële teleurstelling, maar een overzichtelijke. Een veilige. Eentje waar je hardop boos om mag zijn.
Misschien is dat genoeg.

Dat maakt mijn volgende bekentenis des te ongemakkelijker. (…)

Lees verder op SUBSTACK

Your […]

Dit schreef mijn lief Henk Temming:

Nu ik klaar ben met mijn eigen album (release eind ’26; begin ’27) ben ik alweer volop bezig met de produktie van een album van Henriëtte van Gasteren. Naast fotografie en verhalenverteller is zij nu dus ook verhalenverteller op muziek. Onverwacht goede combinatie. Smaakvol en betekenisvol. Mijn agenda blijft vol. Na het maken van mijn hoofdgerecht, mijn Audiobiografie, is er plek voor een heerlijk dessert. Er is altijd plaats voor een toetje.

Maybe not at first.
Look again.

In many of them, something is missing. Sometimes it’s only a head. Only a body. An arm. A back. A leg. As if I’m gradually removing pieces of myself from the frame.

It wasn’t until much later that I realized this wasn’t a coincidence. My favorite self-portraits are almost always the ones that leave something out. A body without a head. A head without a body. Something like that.
Perhaps, without even realizing it, I’ve been guided by a single question: How much – or how little – of myself do I need to show in order to say something universal?

The more specifically I portray myself, the harder it becomes for the viewer to make the image their own. Sometimes you have to remove information to add meaning. Maybe that’s why I instinctively leave out anything that might keep someone from entering the photograph.

The less of me you see, the more room there is for you.

That may sound strange, but when I make a self-portrait, I’m rarely thinking about myself.
I’m thinking about an image.
A question.
A story.
A story that begins with me, but doesn’t have to be about me. (…) 

Continue […]

Vandaag dag 2 van de Gentse Feesten en Art against Violence opende om 15u de deuren in het Hof van Ryhove in de Onderstraat 22 te Gent (B). Gisteren was reeds een eerste dag vol gesprekken en verhalen. Omdat over grensoverschrijdend gedrag móet worden gepraat. Als je zelf slachtoffer bent op de Gentse Feesten ga dan naar het meldpunt tussen Steendam en de Vlasmarkt. Vandaag en de volgende dagen kan je komen kijken naar werk van Julie Vanneste, Felicia Van Heule, Veerle Verbeke, Henriette van Gasteren, Joben Benoot, Elke Saey, Marte Tack en Galerie Viktoria Bloom  Het Team Intrafamilaal Geweld van de Stad Gent stelt het project Gent kleurt Oranje voor. Op maandag 20 juli om 17u: interview mer Dries Dulsster. ART AGAINST VIOLENCE GENTSE FEESTEN

Forty licks or forty bites? (Wat een uitsloverij met deze hitte.) Dank voor de foto Willemijn Jacobs.

 

Quote Art Against Violence: Ongeveer 1,5 miljoen bezoekers komen er naar de Gentse Feesten. Laat ons stellen dat de helft daarvan vrouwen zijn. Dat wil zeggen dat minstens 250.000 van hen slachtoffer zijn geweest van grensoverschrijdend gedrag of het nog steeds zijn. Dat zijn de cijfers.

Art against Violence
Alle dagen van 17 tot 26 juli 2026
Hof van Ryhove Onderstraat 22 Gent (B)
Elke dag van 15u tot 19u

Henriëtte van Gasteren
Julie Vanneste
Elke Saye
Felicia Van Heule
Marthe Tack
Valentina Lari
Veerle Verbeke
Viktoria Bloom
Silent Scream

Vandaag denk ik aan Gerrit Hillen die me zijn ‘buurvrouw’ noemde. Hij werkte ooit bij de garage bij mij in de straat. Toen ik op een dag in de krant stond belde hij me ’s morgen voor zevenen, om zijn blijdschap hierover met mij te delen.
Hij stond altijd voor me klaar. Vandaar dat ik hem en zijn mooie Cadillac met veel plezier in mijn serie zelfportretten ‘Bit Player’ heb opgenomen. Hierbij een paar behind the scenes foto’s gemaakt door Lex Hulscher.
Dag lieve Gerrit en nogmaals heel veel dank voor alles.

Your support helps me to keep writing / photographing – Thank you!