Mijn afscheidswoord in de kerk
Hier sta ik dan. Opgegroeid in een gezin waar religie de boventoon voerde. Ik ben agnost en op eigen verzoek ge-excommuniceerd. Ik ben dus zoekende. Bestaat God, bestaat God niet?
Ik ben dankbaar dat mijn vader het volste vertrouwen in God had. In mijn beleving was hij een goede gelovige, nee geen goedgelovige, maar een gelovige die zijn verantwoordelijkheid niet afschoof op God, maar deze verantwoordelijkheid zelf nam en daarvoor steun zocht bij God en hem bedankte als zijn gebed werd verhoord. Als het niet werd verhoord, bad hij nog eens extra.
Hij bad voor alle mensen van wie hij dacht dat ze zijn gebed nodig hadden. Met name voor alleenstaande moeders. Dat zal wel aan mij te wijten zijn geweest.
Mijn vader en ik. Twee werelden van verschil verbonden door liefde en daardoor één geheel. Onze band was zó sterk, daar kon niemand tussenkomen.
Een paar weken geleden mocht ik hem voor het eerst weer op zijn kamer bezoeken. Hij begon meteen met het bespreken en regelen van praktische zaken, zoals zijn overlijden en dus uitvaart.
‘Nu met corona is er misschien geen eucharistie mogelijk, alleen een dienst,’ zei hij. Dat vond hij goed als het niet anders kon. Ik vroeg of hij graag […]





Winnaars Séparée